ไม่มีเทรนด์ไหนวิ่งเป็นเส้นตรง ต่อให้เป็นขาขึ้นที่แรงที่สุด ราคาก็ยังต้องวิ่งไปช่วงหนึ่งแล้วหยุดพัก จากนั้นค่อยวิ่งต่อ ถ้ามองกราฟให้ดี จะเห็นว่าเทรนด์ประกอบด้วยสองท่อนสลับกันไปตลอด
ท่อนแรกคือ ขาวิ่ง (Impulse) ท่อนที่สองคือ ขาพัก (Correction) ถ้าแยกสองท่อนนี้ออก จะตอบคำถามสำคัญได้สองข้อ คือ ตอนนี้เทรนด์ยังแข็งแรงอยู่ไหม และจุดไหนคือจังหวะเข้าที่ได้เปรียบ
ขาวิ่ง กับ ขาพัก คืออะไร
ขาวิ่ง คือช่วงที่ราคาเคลื่อนไปตามทิศของเทรนด์หลัก เป็นช่วงที่ฝ่ายที่คุมตลาดออกแรงเต็มที่ ในขาขึ้น ขาวิ่งคือช่วงที่ราคาพุ่งขึ้นไปทำจุดสูงใหม่
ขาพัก คือช่วงที่ราคาย้อนสวนเทรนด์หลักชั่วคราว เกิดจากคนที่ได้กำไรแล้วทยอยปิดสถานะ บวกกับฝ่ายตรงข้ามที่ลองสวน แต่ยังมีแรงไม่พอจะพลิกเทรนด์
แนวคิดนี้เป็นพื้นฐานของทฤษฎีหลายสำนัก เช่น คลื่นเอลเลียตที่แบ่งตลาดเป็นคลื่นขับเคลื่อนกับคลื่นปรับฐาน แต่บทความนี้จะไม่ลงรายละเอียดการนับคลื่น จะเน้นวิธีดูด้วยตาให้แยกสองท่อนออกได้เร็วที่สุด
5 จุดสังเกต แยกขาวิ่งออกจากขาพัก
ข้อที่ดูง่ายและแม่นที่สุดคือ "การซ้อนกัน" ในขาวิ่ง แท่งเทียนแต่ละแท่งมักเปิดและปิดสูงกว่าแท่งก่อนหน้าเป็นขั้นบันได ส่วนในขาพัก แท่งเทียนจะทับกันไปมา ขึ้นบ้างลงบ้าง ดูเหมือนตลาดลังเล ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ
ส่วนปริมาณซื้อขาย ใช้ได้ดีกับหุ้น ดัชนีฟิวเจอร์ส และคริปโตที่มีข้อมูลการซื้อขายจริง สำหรับตลาดที่ไม่มีศูนย์กลาง เช่น ค่าเงินและทองคำในหลายแพลตฟอร์ม ตัวเลข Volume เป็นเพียงจำนวนครั้งที่ราคาขยับ จึงควรให้น้ำหนักน้อยกว่าข้ออื่น
ขาพักลึกแค่ไหน ถึงยังถือว่าปกติ
คำถามที่ตามมาคือ ราคาย้อนลงมาเท่าไรถึงยังเป็นแค่การพัก และเท่าไรถึงเริ่มน่ากังวล เทรดเดอร์จำนวนมากวัดเทียบกับความยาวของขาวิ่งก่อนหน้า โดยใช้แนวทางคร่าว ๆ แบบนี้
นอกจากความลึก ให้ดู เวลา ด้วย ในเทรนด์ที่แข็งแรง ขาพักมักใช้เวลานานกว่าขาวิ่ง เพราะราคาค่อย ๆ ไหลกลับอย่างไม่มีแรง ถ้าวันหนึ่งขาพักเริ่ม เร็วและแรงพอ ๆ กับขาวิ่ง แปลว่าฝ่ายตรงข้ามเริ่มมีกำลัง ถึงราคายังไม่หลุดจุดสำคัญ ก็ควรระวังมากขึ้น
สัญญาณเตือน เมื่อขาวิ่งเริ่มหดสั้น
วิธีที่ได้ประโยชน์ที่สุดคือ เทียบขาวิ่งแต่ละขากับขาก่อนหน้า ในเทรนด์ที่แข็งแรง ขาวิ่งจะยาวพอ ๆ กันหรือยาวขึ้น แต่ถ้าขาวิ่งสั้นลงเรื่อย ๆ ขณะที่ขาพักลึกขึ้นเรื่อย ๆ นี่คือภาพของเทรนด์ที่กำลังหมดแรง
ภาพนี้ไม่ได้แปลว่าต้องรีบเปิดสถานะสวนทันที เทรนด์ที่หมดแรงอาจกลายเป็นตลาดออกข้างไปก่อนก็ได้ สิ่งที่ควรทำคือ หยุดเพิ่มสถานะตามเทรนด์ เลื่อนจุดตัดขาดทุนให้แน่นขึ้น และรอดูว่าโครงสร้างราคาจะเสียจริงหรือไม่
ใช้ในการเทรดยังไง
หลักใหญ่มีข้อเดียว คือ อย่าไล่ซื้อในขาวิ่ง ให้รอเข้าตอนขาพักจบ เพราะการเข้ากลางขาวิ่งมักได้ราคาแพงและจุดตัดขาดทุนอยู่ไกล ส่วนการเข้าตอนขาพักจบ ได้ราคาดีกว่าและวางจุดตัดขาดทุนได้ใกล้กว่า
- รอให้ขาพักเกิดก่อน หลังขาวิ่งจบ ปล่อยให้ราคาย่อตัว อย่าพยายามเดาว่าจะพักแค่ไหน
- ดูสัญญาณว่าขาพักจบ เช่น ราคาทะลุเส้นแนวโน้มเล็ก ๆ ที่ลากตามขาพัก หรือเกิดแท่งเทียนกลับทิศที่มีแรงในโซนที่น่าสนใจ
- วางจุดตัดขาดทุนใต้จุดต่ำของขาพัก ถ้าราคาหลุดจุดนั้น แปลว่าการอ่านของเราผิด
- ตั้งเป้าตามขาวิ่งก่อนหน้า หลายคนใช้ความยาวของขาวิ่งก่อนหน้าเป็นกรอบคาดการณ์ว่าขาวิ่งรอบใหม่อาจไปได้ประมาณเท่าไร
วิธีคิดนี้ใช้ได้กับทุกตลาดและทุกไทม์เฟรม ทั้งกราฟหุ้นรายวัน กราฟทองคำ 4 ชั่วโมง หรือกราฟคริปโต 15 นาที เพราะทุกตลาดที่มีเทรนด์ ต้องมีจังหวะวิ่งและจังหวะพักเสมอ
สิ่งที่ต้องจำ
- ขาวิ่ง ยาว เร็ว แท่งใหญ่ เรียงเป็นขั้น · ขาพัก สั้น ช้า แท่งเล็ก ซ้อนทับกัน
- ขาพักไม่เกิน 50% ของขาวิ่ง ถือว่าพักปกติ · เกิน 61.8% เริ่มน่ากังวล · หลุดจุดเริ่มขาวิ่ง = โครงสร้างเสีย
- ขาพักที่เร็วและแรงพอ ๆ กับขาวิ่ง คือสัญญาณว่าฝ่ายตรงข้ามเริ่มมีกำลัง
- ขาวิ่งสั้นลง ขาพักลึกขึ้น = เทรนด์หมดแรง ให้หยุดเพิ่มสถานะ
- เข้าเมื่อขาพักจบ ไม่ไล่ราคาในขาวิ่ง
คำเตือน: บทความนี้จัดทำขึ้นเพื่อให้ความรู้ด้านการวิเคราะห์ทางเทคนิคเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำการลงทุนหรือการชี้นำให้ซื้อขายสินทรัพย์ใด ภาพประกอบเป็นภาพจำลอง ผลในอดีตไม่ได้บ่งชี้ผลในอนาคต การซื้อขายสินทรัพย์ทางการเงินมีความเสี่ยงที่จะสูญเสียเงินลงทุน ผู้อ่านควรประเมินความเสี่ยงด้วยตนเองก่อนตัดสินใจ
