Overtrading — เทรดเยอะไม่ได้แปลว่ากำไรเยอะ

วันจันทร์ตลาดนิ่ง ไม่มีอะไรเข้าเงื่อนไขที่วางไว้เลย · แต่พอนั่งอยู่หน้าจอไปสองชั่วโมง มือก็เริ่มหาอะไรทำ · เปิดกราฟตัวโน้นตัวนี้ ปรับไทม์เฟรมไปมา สุดท้ายก็เจอ "อะไรบางอย่าง" ที่พอจะเข้าได้

สิ้นเดือนมาดูสรุป จำนวนไม้เยอะกว่าเดือนก่อนเท่าตัว แต่กำไรกลับน้อยลง · อาการนี้คือ Overtrading หรือการเทรดเกินความจำเป็น และมันเป็นปัญหาที่แก้ยากเป็นพิเศษ เพราะหน้าตาของมันเหมือนความขยันทุกประการ

เส้นแบ่งอยู่ที่จำนวนสัญญาณ ไม่ใช่จำนวนชั่วโมง

คำว่าเทรดเยอะเกินไปไม่ได้วัดจากตัวเลขกลาง ๆ ว่ากี่ไม้ต่อวันถึงจะเรียกว่าเยอะ · มันวัดจากว่าเราเทรดเกินจำนวนสัญญาณที่ระบบของเรามีจริงหรือเปล่า

ระบบที่ให้สัญญาณคุณภาพดีสัปดาห์ละสามครั้ง ถ้าเทรดสามครั้งก็คือพอดี · แต่ถ้าสัปดาห์นั้นเทรดไปสิบห้าครั้ง แปลว่ามีอีกสิบสองไม้ที่ไม่ได้มาจากระบบ แต่มาจากที่อื่น · ไม้ส่วนเกินพวกนี้คือต้นทุนล้วน ๆ ทั้งในแง่ค่าธรรมเนียมและในแง่คุณภาพการตัดสินใจ

อีกจุดที่คนมักสับสนคือการเอาเวลาที่ใช้ไปเทียบกับผลลัพธ์ · ในงานทั่วไป ยิ่งทำมากยิ่งได้ผลมาก แต่ในตลาด ความสัมพันธ์นี้ไม่เป็นจริง · การนั่งเฝ้าจอสิบชั่วโมงไม่ได้สร้างสัญญาณเพิ่มขึ้นมาสักอัน มันแค่เพิ่มโอกาสที่เราจะเผลอเข้าไม้ที่ไม่ควรเข้า

ไม่ใช่แค่ค่าธรรมเนียม แต่ของที่เปลี่ยนไปถือก็แย่กว่าเดิม

คนส่วนใหญ่คิดว่าโทษของการเทรดถี่คือค่าธรรมเนียมที่จ่ายเพิ่ม · ความจริงหนักกว่านั้น เพราะตัวการตัดสินใจเองก็แย่ลงด้วย

งานวิจัยของ Odean ที่ตีพิมพ์ในปี 1999 ตามดูบัญชี 10,000 บัญชีระหว่างปี 1987 ถึง 1993 รวม 97,483 รายการซื้อขาย · สิ่งที่พบคือหลักทรัพย์ที่นักลงทุนซื้อเข้ามา ให้ผลตอบแทนต่ำกว่าหลักทรัพย์ที่พวกเขาขายออกไปราว 3.31 จุดเปอร์เซ็นต์ ในช่วง 252 วันทำการถัดมา · และตัวเลขนี้คือก่อนหักค่าธรรมเนียมด้วยซ้ำ

ในกรอบเวลาสั้นกว่านั้นก็เป็นทิศทางเดียวกัน · ที่ 84 วันทำการ ของที่ซื้อแย่กว่าของที่ขายราว 1.36 จุด · ส่วนบัญชีในกลุ่มตัวอย่างหมุนพอร์ตเฉลี่ยราว 6.5% ต่อเดือน

แปลเป็นภาษาคนคือทุกครั้งที่สับเปลี่ยนของในมือ โดยเฉลี่ยแล้วเรากำลังเปลี่ยนจากของที่ดีกว่าไปถือของที่แย่กว่า แล้วยังต้องจ่ายค่าธรรมเนียมสำหรับการเปลี่ยนนั้นอีก · นี่คือเหตุผลว่าทำไมการเทรดเยอะจึงไม่ได้แค่ทำให้เหลือน้อยลง แต่ทำให้ผลแย่ลงในทางตรงด้วย

เลขคณิตของต้นทุนที่คนมองข้าม

ลองคิดง่าย ๆ · สมมติต้นทุนรวมต่อหนึ่งไม้ทั้งค่าธรรมเนียมและส่วนต่างราคาเสนอซื้อเสนอขายอยู่ที่ราว 0.1% ของขนาดไม้

ถ้าเทรดเดือนละ 5 ไม้ ต้นทุนสะสมจะอยู่ที่ราว 0.5% ต่อเดือน · ถ้าเทรดเดือนละ 20 ไม้ กลายเป็นราว 2% ต่อเดือน · และถ้าเทรดเดือนละ 60 ไม้ จะกลายเป็นราว 6% ต่อเดือน หรือคิดเป็นราว 72% ต่อปีที่ต้องหาให้ได้ก่อนถึงจะเริ่มเท่าทุน

ตัวเลขชุดนี้เป็นแค่ตัวอย่างเชิงหลักการ ต้นทุนจริงต่างกันไปตามสินทรัพย์และช่วงเวลา · แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนคือความถี่เป็นตัวคูณ · ระบบที่มีความได้เปรียบเล็กน้อยอาจกำไรได้สบายที่ความถี่ต่ำ แล้วกลายเป็นขาดทุนทันทีเมื่อความถี่สูงขึ้น ทั้งที่วิธีเข้าออกไม่ได้เปลี่ยนเลย

ทำไมเราถึงเทรดเกินทั้งที่รู้

สาเหตุแรกคือความเบื่อ · การรอเป็นงานที่ไม่มีอะไรให้ทำและไม่มีรางวัลระหว่างทาง ต่างจากการกดเข้าไม้ที่ให้ความรู้สึกตื่นเต้นทันที · หลายคนจึงเทรดเพราะอยากรู้สึกอะไรบางอย่าง ไม่ใช่เพราะเห็นโอกาส

สาเหตุที่สองคือความสับสนระหว่างความขยันกับผลลัพธ์ · เราถูกสอนมาทั้งชีวิตว่าทำมากได้มาก การนั่งเฉย ๆ ทั้งวันจึงรู้สึกผิดเหมือนขี้เกียจ ทั้งที่ในตลาดการไม่ทำอะไรคือการตัดสินใจที่ถูกต้องบ่อยมาก

สาเหตุที่สามคือความรู้สึกว่าต้องควบคุมสถานการณ์ · เมื่อตลาดไม่เป็นอย่างที่คิด การเข้าไม้ใหม่ทำให้รู้สึกว่ายังมีอำนาจอยู่ในมือ ทั้งที่จริง ๆ คือการเพิ่มความเสี่ยงโดยไม่มีเหตุผลรองรับ · และสาเหตุสุดท้ายคือการเปิดจอทิ้งไว้ทั้งวัน ซึ่งทำให้เห็นความเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ตลอดเวลาจนตีความว่าเป็นโอกาสไปหมด

วิธีลดจำนวนไม้โดยไม่ลดคุณภาพ

ข้อแรกคือตั้งโควตาจำนวนไม้ต่อสัปดาห์ · ฟังดูแปลกแต่ได้ผลดีมาก เพราะเมื่อจำนวนไม้มีจำกัด สมองจะเริ่มคัดเองโดยอัตโนมัติว่าอันไหนคุ้มที่จะใช้โควตา · ผลพลอยได้คือคุณภาพเฉลี่ยของไม้สูงขึ้นทันที

ข้อสองคือเขียนเงื่อนไขของไม้ที่ดีที่สุดของเราออกมาเป็นข้อ ๆ แล้วบังคับว่าต้องครบทุกข้อถึงจะเข้าได้ · เช็คลิสต์ทำให้แยกได้ทันทีว่าไม้ตรงหน้าเป็นของจริงหรือเป็นแค่อะไรที่พอจะเข้าได้

ข้อสามคือกำหนดเวลาดูกราฟให้ชัดเจนแทนที่จะเปิดทิ้งไว้ · คนที่เทรดตามรอบวันอาจดูสองถึงสามช่วงต่อวันก็พอ · การไม่เห็นความเคลื่อนไหวทุกวินาทีช่วยตัดไม้อารมณ์ออกไปได้มากกว่าที่คิด

ข้อสุดท้ายคือทำสถิติแยกระหว่างไม้ที่อยู่ในแผนกับไม้ที่ไม่ได้อยู่ในแผน · ให้จดทุกไม้ว่าอยู่กลุ่มไหน แล้วสิ้นเดือนมาดูผลรวมของสองกลุ่มแยกกัน · ส่วนใหญ่จะพบว่ากลุ่มแรกทำกำไรได้ ส่วนกลุ่มหลังคือตัวที่กินกำไรนั้นไปเกือบหมด · ตัวเลขของตัวเองมีพลังในการเปลี่ยนพฤติกรรมมากกว่าคำเตือนจากใคร

สรุปบทเรียน

Overtrading ไม่ได้วัดจากจำนวนไม้ต่อวันแบบตายตัว แต่วัดจากการเทรดเกินจำนวนสัญญาณที่ระบบของเรามีจริง โดยไม้ส่วนเกินมักมาจากความเบื่อ ความสับสนระหว่างความขยันกับผลลัพธ์ ความรู้สึกว่าต้องควบคุมสถานการณ์ และการเปิดจอทิ้งไว้ทั้งวัน โทษของมันไม่ได้มีแค่ค่าธรรมเนียม เพราะงานวิจัยของ Odean ปี 1999 ที่ตามดูบัญชี 10,000 บัญชีระหว่างปี 1987 ถึง 1993 รวม 97,483 รายการ พบว่าหลักทรัพย์ที่นักลงทุนซื้อให้ผลตอบแทนต่ำกว่าหลักทรัพย์ที่ขายออกไปราว 3.31 จุดเปอร์เซ็นต์ในช่วง 252 วันทำการถัดมาโดยยังไม่หักค่าธรรมเนียม และราว 1.36 จุดที่ 84 วันทำการ ขณะที่บัญชีในกลุ่มตัวอย่างหมุนพอร์ตเฉลี่ยราว 6.5% ต่อเดือน เมื่อรวมกับเลขคณิตของต้นทุนที่ความถี่เป็นตัวคูณ ระบบเดิมที่กำไรได้ที่ความถี่ต่ำจึงกลายเป็นขาดทุนได้ทันทีเมื่อเทรดถี่ขึ้น ทางแก้คือตั้งโควตาจำนวนไม้ต่อสัปดาห์ ใช้เช็คลิสต์ที่ต้องครบทุกข้อ กำหนดเวลาดูกราฟแทนการเปิดจอทั้งวัน และแยกสถิติระหว่างไม้ในแผนกับไม้นอกแผนเพื่อให้เห็นด้วยตัวเลขของตัวเอง